แถเสาอโศก โง่จริงหรือแกล้งโง่

หลังจากที่สาวกไร้สำนึกในใจของวัดนาป่าพงใส่ความผู้ที่ติเตียนพระคึกฤทธิ์แบบมีหลักฐานแล้ว ซึ่งรอไว้ถ้าพระคึกฤทธิ์ถูกสอบสวน ข้าพเจ้าจะกลับมาเล่นงานท่านอีกที

ข้าพเจ้าก็เห็นข้อความท่านกล่าวถึงการแก้ข้อหาเรื่องเสาอโศก

ในคำถาม ผู้สนใจเขาถามว่า  เสาอโศกมีพุทธวจนะจริงหรือ

ข้าพเจ้าเองก็ถามพระคึกฤทธิ์ แต่ไม่ได้รับคำตอบว่า เสาอโศกต้นไหนบันทึกคำว่า

“ดูกรภิกษุทั้งหลาย”  อันท่านยืนยันว่า  ถ้อยคำนี้เท่านั้นเป็นพุทธวจนะ

ไม่มีใครแม้แต่คนเดียวที่พูดว่า พุทวจนะไม่มีจริง ตามคำกล่าวของครูโจ มีแต่คนถามว่า "เสาอโศกต้นไหนบันทึกพุทธวจนะ"  ครูโจอ่านภาษาไทยเข้าใจดีไหมคะ

เมื่อได้อ่านคำตอบของครูโจ  บอกได้คำเดียวว่า  ท่านยังไม่สามารถจับประเด็นคำถามง่ายๆ แค่นี้ได้เลย  ทั้งๆ ที่คำถามตรงไป ตรงมาและง่ายแสนง่าย หนำซ้ำท่านยังรับรองอีกว่า เสาอโศกบันทึกพุทธวจนะ และยกอุปมาให้คนคล้อยตามคำรับรองของท่าน

ครูโจ  ระวังไว้หน่อยนะคะ จะตอบคำถามอะไร ข้อมูลให้ชัดเจน  ตอบเขาให้ได้ว่า  “ดูกรภิกษุทั้งหลาย” อยู่ในเสาอโศกต้นไหนในประเทศอินเดีย

ถ้าวันหนึ่งประชาชนร้องเรียน ดำเนินคดีพระคึกฤทธิ์ คำตอบของครูโจ จะเป็นหลักฐานมัดตัวท่านในฐานะตัวการร่วมกันฉ้อโกงประชาชน จะหาว่าข้าพเจ้าไม่เตือน

หัวใจของสาวกวัดนาป่าพง ทำด้วยอะไร

สถานการณ์ทางสังคมในปัจจุบันนี้  ที่ส่งผลกระทบต่อวัดนาป่าพงและพระคึกฤทธิ์ โสตฺถิผโล เป็นไปในทางลบ  เพราะไม่ว่าจะเป็นมหาเปรียญ  นิสิต ครูบาอาจารย์ในมหาวิทยาลัยสงฆ์ ศิษย์กรรมฐานสายต่างๆ  รวมถึงบุคคลทั่วไปที่ได้ทราบพฤติกรรมจาบจ้วงผู้อื่นของพระคึกฤทธิ์ฯ ต่างแสดงความรู้สึกไม่พอใจ และต่อต้าน ติเตียน จนถึงวิวาทด่าทอ

ทุกวันนี้สาวกวัดนาป่าพงถูกระดมด่า จาบจ้วง  สาวกวัดนาป่าพงท่านนี้รู้สึกด้วยหรือว่าตนและพวกพ้องรวมถึงพระอาจารย์ตนเสื่อมเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่นเกลียดชัง

ทุกคนในสังคมที่เขาติเตียนอาจารย์คุณและพวกพ้องของคุณ ก็ติเตียนด้วยพยานหลักฐานทั้งสิ้น คุณกลับกล่าวว่าเขากล่าวข้อความเท็จ

ในขณะที่ อาจารย์คุณกล่าวข้อความเท็จโดยไม่มีหลักฐานว่า

“โยมก็จะเห็นพระจำนวนมากใช่มั้ย อย่างใน มจร มมร นั่งเรียนคำแต่งใหม่หมดเลย เพราะเขาไม่เห็นโทษไง เปรียญหนึ่งถึงเก้า โยมไปดูตำราเปรียญหนึ่งถึงเก้า ตำราแต่งใหม่หมดเลย ตำราอรรถกถา 

นักธรรมตรี โท เอก ก็อรรถกถา เขาจะสอนเลยนะ ไปซื้อนักธรรมโท นักธรรมเอก วิธีทำน้ำมนต์ทำยังไง เขาจะสอนพวกนักธรรมไว้หมดเลย วิธีปลุกเสกทำยังไง สวดภาณยักษ์ทำยังไง เขาเอาเดรัจฉานวิชามาสอนให้พระทำเห็นไม๊ คือความเข้าใจผิด นี่เขาก็ไประดมซื้อหนังสือพระมาลัยมาทั้งท้องตลาดเลย มันมีกี่รุ่นกี่เวอร์ชั่น แล้วแต่งกันบานออกไปเต็มไปหมดเลยนะ อย่างเนี้ย นี่ก็กำลังให้ไปหาหนังสือของกรมพระยาดำรงราชานุภาพที่ท่านยืนยันเกี่ยวกับเรื่องนี้ จะได้มีเรฟเฟอร์เร้นท์ไว้ในมือ” 

ข้อความดังกล่าว เป็นการใส่ความผู้สอนและผู้เรียนปริยัติธรรมในมหาวิทยาลัยสงฆ์  นักธรรม เปรียญธรรม  ว่า  สอนการทำเดรัจฉานวิชา  ซึ่งไม่เป็นความจริง ในการกล่าวใส่ความดังกล่าว บุคคลที่คุณเรียกเขาว่าอาจารย์  ได้กล่าวลอยๆ โดยไม่มีหลักฐานว่าหนังสือเรียน หรือการเรียนการสอนในมหาวิทยาลัยสงฆ์นั้น เป็นการเรียนการสอนเดรัจฉานวิชาแต่อย่างใดหรือไม่ได้เรียนพุทธวจนะแต่อย่างใด

“ศาสดาบัญญัติหรือว่าพระต้องเรียนอันนั้น ใครบัญญัติ ใครสร้างหลักเกณฑ์นี้ขึ้นมา  มาถูกสร้างยุคหลังๆ สมัย ร.๔, ร๕ นี่เอง พุดเจ้าไม่ได้บัญญัติเปรียญ ๑-๙ ไม่ได้บัญญัตินักธรรมตรี โท เอก พุดเจ้าบัญญัติธรรมและวินัย  เนี่ยเรา...มันสับสน มันฝังลึกมานานนะ มันอยู่ในระบบสังคมจนผิดมายาว มันแก้ยากเหมือนกันนะ  โยมไปถามพวกเรียนเปรียญ ๑-๙ เขาไม่รู้จักพุทธวจนะด้วย  แล้วแถมว่านอกจากเรียนอรรถกถาแล้ว ยังไปเรียนนิติศาสตร์ รัฐศาสตร์ เศรษฐศาสตร์  ไปเป็นด๊อกเตอร์จบปริญญาตรี โท เอก แล้วก็สึกมาทำงานทางโลก พวกนี้นี่เบียดบังสังคมนะ กินฟรี นอนฟรี จบปริญญาตรี มาทำงานกับโยม โยมนั่งรถเมล์แทบตาย เหนื่อย หาเงินเช้าเย็น ไอ้พวกนี้เรียนฟรีหมดเลย นี่ถ้าเป็นระบบคอมมิวนิสต์นี่โอ้โหโดนโจมตีตายเลย  คุณบวชเป็นสมณะแล้ว เป็นผู้ไม่เกี่ยวข้องด้วยเรือนแล้ว ไม่ใช่มุ่งหมายไปเอาปริญญาตรี โท เอก คุณไปเทียบให้เขาทำไม  ไม่มีสิทธิเทียบ ”  

ผลของคำส่อเสียดของอาจารย์คุณ ทำให้เกิดการจาบจ้วงผู้ศึกษาพระไตรปิฎก บาลี และอรรถกถา จากสาวกอย่างพวก  คุณมีสิทธิอะไรไปจาบจ้วงด่าทอเขา

ในวันที่อาจารย์คุณด่า มจร มมร เปรียญธรรม นักธรรม ว่าเรียนเดรัจฉานวิชา ไม่เรียนพุทธวจนะ เบียดบังสังคม แล้วสาวกสารเลวก็พากันเข้าไปชี้หน้าด่าพวกเขาและครูบาอาจารย์พวกเขา คุณเคยคิดถึงหัวอกพวกเขาบ้างหรือไม่

เวลาอาจารย์ตัวด่าคนอื่นก็บอกว่าอาจารย์พูดความจริง ทั้งๆ ที่คุณไม่เคยไปศึกษาเรียนรู้หรือสอบถามเปรียญสักคนว่าไม่รู้พุทธวจนะจริงหรือไม่

ความยุติธรรมอยากเรียกร้องให้ตัวเอง ในขณะที่ยัดเหยียดความอยุติธรรมให้ผู้อื่น

นี่คือสัจจะที่คุณต้องเรียนรู้

คุณรักสุขเกลียดทุกข์ฉันใด ผู้อื่นก็รักสุขเกลียดทุกข์ฉันนั้น

 “ดูกรพราหมณ์และคหบดีทั้งหลาย ผู้ใดพึงทำลายประโยชน์ของเราด้วยการกล่าวเท็จ ข้อนั้นไม่เป็นที่รักที่ชอบใจของเรา ถ้าเราพึงทำลายประโยชน์ของคนอื่นด้วยการกล่าวเท็จ ข้อนั้นก็ไม่เป็นที่รักที่ชอบใจของผู้อื่น...อริยสาวกพิจารณาเห็นดังนี้แล้วตนเองย่อมงดเว้นจากมุสาวาท...

“....อีกประการหนึ่ง ผู้ใดพึงยุยงเราให้แตกจากมิตรด้วยคำส่อเสียด ข้อนั้นไม่เป็นที่รักที่ชอบใจของเรา ถ้าเราพึงยุยงเราให้แตกจากมิตรด้วยคำส่อเสียด ข้อนั้นก็ไม่เป็นที่รักที่ชอบใจของผู้อื่น...อริยสาวกพิจารณาเห็นดังนี้แล้วตนเองย่อมงดเว้นจากปิสุณาวาจา (คำส่อเสียด)...

“....อีกประการหนึ่ง ผู้ใดพึงพูดกับเราด้วยคำหยาบ ข้อนั้นไม่เป็นที่รักที่ชอบใจของเรา ถ้าเราพึงพูดกับเราด้วยคำหยาบ ข้อนั้นก็ไม่เป็นที่รักที่ชอบใจของผู้อื่น...อริยสาวกพิจารณาเห็นดังนี้แล้วตนเองย่อมงดเว้นจากผรุสวาจา (คำหยาบ)....

“....อีกประการหนึ่ง ผู้ใดพึงพูดกับเราด้วยคำเพ้อเจ้อเหลวไหล ข้อนั้นไม่เป็นที่รักที่ชอบใจของเรา ถ้าเราพึงพูดกับเราด้วยคำเพ้อเจ้อเหลวไหล ข้อนั้นก็ไม่เป็นที่รักที่ชอบใจของผู้อื่น...อริยสาวกพิจารณาเห็นดังนี้แล้วตนเองย่อมงดเว้นจากคำเพ้อเจ้อเหลวไหล....”

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๙  พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๑ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค

พระสูตรนี้ว่าด้วยการน้อมเข้ามาใส่ตน หรือให้นึกถึงอกเขาอกเรา  คุณเคยคิดและทำบ้างหรือไม่

ถ้าอาจารย์คุณประพฤติดี มีศีล มีธรรม ใครเล่าจะติเตียนได้  แต่นี่ถ้อยคำส่อเสียด ด่าทอดังกล่าวล้วนออกมาจากปากอาจารย์คุณทั้งสิ้น

ผลกรรมที่คุณทำนี้ จะทำให้ทั้งชีวิตคุณไม่สามารถเรียกหาความยุติธรรมใดๆ ได้อีกเลย เมื่อถึงวันที่วิบากแห่งกรรมสนองกลับพวกคุณ  จงระลึกถึงเหตุแห่งกรรมนี้ไว้สอนใจตนให้ดีก็แล้วกัน

ณ วันนี้ อาจารย์ของคุณ กำลังรับกรรมนั้นอยู่  โปรดเรียนรู้และทำความเข้าใจ

หัวใจของพวกคุณทำด้วยอะไร จึงได้คับแคบนัก

เสียดสี ใส่ความ มหาเถรสมาคม หลังเข้ากราบเจ้าประคุณสมเด็จวัดปากน้ำ

จากการที่มีผู้ร้องเรียนพระคึกฤทธิ์  โสตฺถิผโล  ว่าทำการสวดปาฏิโมกข์ ๑๕๐ ข้อ ผิดพระธรรมวินัย  พระคึกฤทธิ์ได้ชี้แจงต่อมวลชนว่า ตนกระทำตามพุทธวจนะซึ่งพระพุทธองค์บัญญัติไว้ในพระสูตร  และยังยกหนังสือวินัยมุขซึ่งเป็นหนังสือในชั้นเรียนนักธรรมตรีมาพิงหลัง  ในขณะนี้ตนเองก็จาบจ้วงการศึกษานักธรรมตรี  โท  เอก  ว่าเรียนเดรัจฉานวิชา ไม่เรียนพุทธวจนะ

หลังจากที่มหาเถระสมาคมมีมติไม่เอาผิดพระคึกฤทธิ์  โสตฺถิผโล  แต่ขอให้สวดปาฏิโมกข์ ๒๒๗ ข้อ ให้เหมือนชาวบ้านนาๆ อารยะประเทศ  ทั้งมีการชี้แจงโดยพระผู้ใหญ่  แม้แต่พระเดชพระคุณพระพรหมบัณฑิต  ท่านอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยท่านก็ได้ออกมาชี้แจง  ซึ่งสาวกของท่านคึกฤทธิ์ก็พากันด่าทอสาปแช่งพระเดชพระคุณท่านให้ตกนรกหมกไหม้ เพราะตัดทอน “ศีลพระ”  ให้เหลือ  ๒๒๗  ข้อ  ข้าพเจ้าก็งง  สังคมเขาพูดถึง “วินัยในพระปาฏิโมกข์”  แต่ท่านคึกฤทธิ์และสาวกกลับแถไปเรื่อง “ศีล”

ท่านคึกฤทธิ์และสาวกยอมรับคำตัดสิน แต่หาได้ยอมด้วยใจไม่  ในขณะที่สาวกกลุ่มหนึ่งก็หมายจะนำเอาภาพที่ท่านคึกฤทธิ์เข้ากราบเจ้าประคุณสมเด็จไว้เป็น  “ไม้กันหมา”  กันคนร้องเรียนท่านคึกฤทธิ์อีก จะได้อ้างได้ว่า ท่านคึกฤทธิ์เข้าถึงเนื้อถึงตัวผู้หลักผู้ใหญ่สูงสุดในเถระแห่งบ้านเมืองนี้ 

แต่ทางด้านสาวกสายฮาร์ทคอร์ก็ทำพุทธวจนตูน  ออกมาเสียดสีการยอมรับดังกล่าวว่าตนไม่ยอมรับแต่ถูกบังคับให้รับ ยังคงยืนยันความถูกต้องของพระปาฏิโมกข์ว่ามีเพียง ๑๕๐ ข้อ แม้ตนและพวกวัดนาป่าพงจะเป็นวัดเดียวในโลก  เป็นภิกษุกลุ่มเดียวในโลกและในรอบสองพันห้าร้อยกว่าปี  ก็ตาม

สิ่งเหล่านี้แสดงให้เห็นว่า  ณ วันนี้  ท่านคึกฤทธิ์  โสตฺถิผโล ยังไม่ยอมรับฟังความคิดเห็นและเปิดใจรับองค์ความรู้จากใคร  ทั้งๆ ที่เรื่องดังกล่าวเป็นเรื่องเข้าใจง่ายมากๆ ไม่ใช่เรื่องเข้าใจยากแต่อย่างใด  นอกจากไม่เปิดใจแล้ว  ยังยืนยันอยู่กับกระบวนการการเรียนรู้ที่ผิดฝาผิดตัว ผิดทางจนเข้ารกเข้าพงของตน  ฤาท่านคึกฤทธิ์จะรอให้มีการเผาพุทธวจนปิฎกและหนังสือพุทธวจนของสำนักท่านกลางท้องสนามหลวงเสียก่อนกระมัง ท่านคึกฤทธิ์จึงค่อยเริ่มคิดทบทวน 

พระนั่งหอนในงานสวดศพ วาทะกรรมพระคึกฤทธิ์ แล้วพระพิธีธรรมหล่ะ นั่งหอนด้วยหรือเปล่าหนอ

ธรรมเนียมการสวดพระอภิธรรมในงานศพของชาวบ้านที่พระคึกฤทธิ์กล่าวว่าพระมานั่งหอนกันนั้น ได้รับอิทธิพลมาจากโบราณราชประเพณี ซึ่งมีการสวดพระอภิธรรมในงานพระบรมศพและพระศพ พระที่สวดพระอภิธรรมทำนองหลวงนั้น จะต้องได้รับแต่งตั้งจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และในพระราชพิธีศพนั้น จะมีพระพิธีธรรมสลับกันสวดทั้งกลางวันและกลางคืน ตัวอย่างเช่น ในงานพระบรมศพสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี

ปัจจุบัน มีพระพิธีธรรม สวดพระอภิธรรมในงานพระราชพิธี จํานวน ๙ วัด ได้แก่ วัดราชสิทธาราม วัดระฆังโฆสิตาราม วัดอนงคาราม วัดประยุรวงศาวาส วัดพระเชตุพนวิมลมังคลา ราม วัดมหาธาตุวยุราชรังสฤษฎิ์ วัดสุทัศนเทพวราราม วัดสระเกศ และวัดจักรวรรดิราชาวาส

บทที่ใช้สวดพระอภิธรรมล้วนมาจากพระอภิธรรมปิฎกที่สืบทอดกันมาเป็นพันๆ ปี ท่านคึกฤทธิ์เพิ่งเกิดได้ไม่กี่สิบปี แต่ใช้วาจาจาบจ้วงการสวดพระอภิธรรมได้ถึงเพียงนี้ เรื่องนี้พระคึกฤทธิ์ต้องตอบที่ท้องสนามหลวง

"พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จฯ โดยรถยนต์พระที่นั่ง ยังพระที่นั่งพิมานรัตยา ในพระบรมมหาราชวัง เมื่อรถยนต์พระที่นั่งถึง ทั้งสองพระองค์เสด็จขึ้นทางบันไดมุขกระสัน พระที่นั่งพิมานรัตยา เข้าไปในพระฉากที่พระศพ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ บรรทมอยู่บนพระแท่น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงจุดธูปเทียนเครื่องทองน้อยหน้าพระศพ บูชาพระพุทธรูปประจำพระชนมวาร

สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงรับขวดน้ำพระสุคนธ์ ถวายสรงที่พระศพ และทรงคม

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงรับหม้อน้ำพระสุคนธ์ และโถน้ำขมิ้น จากเจ้าพนักงานสนมพลเรือน ถวายสรงที่พระอุระพระศพ จากนั้นทรงหวีพระเกศาขึ้นครั้งหนึ่ง และหวีลงอีกครั้งหนึ่ง แล้วหักพระสางวางไว้ในพาน ซึ่งเจ้าพนักงานเชิญอยู่

จากนั้น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินไปประทับพระราชอาสน์ ที่นอกพระฉาก

นายแก้วขวัญ วัชโรทัย เลขาธิการสำนัก พระราชวัง กราบบังคมทูลเชิญ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ไปทรงวางของพระศรีบรรจุดอกบัว และธูปเทียน ทรงรับแผ่นทองคำจำหลักลาย ปิดพระพักตร์ และทรงรับพระชฎาทองคำวางข้างพระเศียร เจ้าพนักงานเชิญพระศพลงสู่หีบศพ ตำรวจหลวงเชิญไปประดิษฐานหลังพระแท่นแว่นฟ้าทอง ประกอบพระลองทองใหญ่ ภายใต้เศวต ฉัตร 5 ชั้น แวดล้อมด้วยเครื่องสูงทอง แผ่ลวดบังแทรกชุมสายต้นไม้ทอง ต้นไม้เงิน ณ มุขตะวันตก พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท

ต่อมา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงวางมาลา ทรงจุดธูปเทียนเครื่องราชสักการะพระศพ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงจุดธูปเทียนเครื่องนมัสการเครื่องพระพุทธรูป และทรงทอดพระไตร พระสงฆ์ 84 รูป สดับปกรณ์ ถวายอนุโมทนา ถวายอดิเรก ถวายพระพรลา

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงจุดธูปเทียนที่พระแท่น พระสวดพระอภิธรรม แล้วเสด็จพระราชดำเนินกลับ

ทั้งนี้ เช้าวันที่ 3 ม.ค. พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ถวายภัตตาหารเช้า มีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมประจำ ทั้งกลางวัน และกลางคืน และพระราชทานฉันเช้า 8 รูป เพล 8 รูป มีกำหนด 100 วัน"

https://www.youtube.com/watch?v=mvQpRmJJrug&app=desktop

ความเข้าใจที่ผิดของพระคึกฤทธิ์และคณะศิษย์ต่อมหาวิทยาลัยมหาจุฬาฯ

ย้อนหลังกลับไปสักราวๆ ปีก่อน  พระคึกฤทธิ์  โสตฺถิผโล  ได้รับเกียรติจาก มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย  ให้เข้าร่วมเสวนาวิชาการในเรื่องคำสอนของพระพุทธเจ้า  บนเวทีแห่งนั้น มีวิทยากรร่วมกันหลายท่าน และมีพระเดชพระคุณพระศรีคัมภีรญาณ เป็นวิทยากรร่วมอยู่ด้วย และมีวิทยากรผู้ทรงคุณวุฒิหลายท่าน รวมถึงพระคึกฤทธิ์  โสตฺถิผโล ด้วย

พระเดชพระคุณพระศรีคัมภีรญาณมีมารยาทต่อท่านคึกฤทธิ์มาก ท่านยังเล่าให้ที่ประชุมว่าท่านคึกฤทธิ์ให้เกียรติมากที่มาร่วมเสวนาในวันนั้น และท่านยังเล่าว่า เคยสอนที่เสถียรธรรมสถานกับท่านคึกฤทธิ์  (ข้าพเจ้าเริ่มไม่แน่ใจว่า เสถียรธรรมสถานเป็นเหยื่อเสาอโศกด้วยอีกรายหรือไม่) และยังเคยฉันข้าวด้วยกัน

การเสวนาในวันนั้น ทุกท่านต่างตอบปัญหาเรื่อง “พระพุทธเจ้าสอนอะไร” ตามมุมมองของตนเองพร้อมทั้งแสดงคัมภีร์ที่ตนศึกษามา  สำหรับมหาวิทยาลัยมหาจุฬา ซึ่งมีการศึกษาแบบสากลเหมือนพุทธทั่วโลกที่ศึกษาทั้งบาลี  พระไตรปิฎก อรรถกถาและคัมภีร์อื่น จึงได้วิสัชนาในวันนั้นด้วยนาๆ คัมภีร์   ส่วนพระคึกฤทธิ์วิสัชนาด้วยพระสูตรเท่านั้น

ข้าพเจ้าดูคลิปนี้แล้ว เห็นได้ชัดว่า ความรู้ท่านคึกฤทธิ์ช่างคับแคบนัก  รู้เพียงเฉพาะพระสูตร ในขณะที่คัมภีร์พระพุทธศาสนามีอยู่มากมายแต่ท่านก็ไม่ “รู้”  ข้าพเจ้าย้ำกับท่านคึกฤทธิ์เสมอว่า คัมภีร์มีไว้ให้ศึกษา ไม่ได้มีไว้ให้หาความจริง  ความจริงอยู่ในกายและใจของท่านมิใช่ในคัมภีร์

ข้าพเจ้าเข้าใจเอาเองจากกริยาในคลิปนั้นว่า  วิทยากรทุกท่านมีมารยาทมาก แม้จะเห็นว่าท่านคึกฤทธิ์มีความรู้น้อยแต่ก็ให้เกียรติมิได้ข่มวาทะท่านคึกฤทธิ์แต่อย่างใด  ใครจะนึกจะฝันว่า

วันหนึ่งท่านคึกฤทธิ์จะหันกลับมาแว้งกัดมหาจุฬาฯ  ด้วยการจาบจ้วงว่า มหาจุฬาไม่เรียนพุทธวจนะ  เรียนแต่อรรถกถา  อันไม่เป็นความจริง ข้าพเจ้าหวังว่าจะได้เห็นความจริงนี้ที่เวทีท้องสนามหลวง

และเหตุการณ์จากการเสวนาในวันนั้น  ทำให้สาวกท่านคึกฤทธิ์รู้สึกว่า  ท่านคึกฤทธิ์เลิศที่สุด รู้มากที่สุด เพราะพูดแต่พุทธวจนะ  ซึ่งเป็นความเข้าใจผิดอย่างมากทีเดียว  คนที่รู้คัมภีร์มากจะมีความรู้น้อยกว่าคนที่รู้คัมภีร์น้อย ย่อมไม่ใช่ฐานะเลย

ท่านคึกฤทธิ์  โสตฺถิผโล  นอกจากไม่รู้คัมภีร์แล้ว ยังไม่รู้ว่าสิ่งใดเป็นกุศล สิ่งใดไม่เป็นกุศล  ต่อมายังเดินสายแสดงธรรมจาบจ้วงผู้อื่นอย่างมากมาย  แม้แต่มหาจุฬาที่เคยให้เวทีแสดงความคิด  ให้ยืมพระไตรปิฎกบาลีสยามรัฐก็ยังไม่เว้นที่จะแว้งกัดเอาได้

ข้าพเจ้าเฝ้ามองแนวคิดของพระคึกฤทธิ์  โสตฺถิผโล แล้ว ได้แต่สลดใจ  ท่านคึกฤทธิ์  โสตฺถิผโล จะมีมิตรแท้อีกสักแค่ไหนในโลกนี้  นอกจากสาวกที่หน้ามืดตามัว  เชื่อโดยบริสุทธิ์ใจและบริสุทธิ์ปัญญาว่า  อาจารย์ตนและตนเท่านั้นที่ศึกษาคำพระตถาคต  อาจารย์ตนเท่านั้นที่เผยแผ่ธรรมพระตถาคต  อาจารย์ตนเท่านั้นที่พูดแต่คำพระพุทธเจ้าอันไพเราะ  โถ  น่าสงสาร  เขาเหล่านั้นลืมความจริงว่า  พระพุทธเจ้าไม่ได้ตรัสเป็นภาษาไทย แต่สำนวนอันไพเราะที่เขาอ่านกันเป็นภาษาไทยนั้น  เกิดจากคนที่เขาว่าไม่รู้พุทธวจนะนั่นหล่ะที่แปลให้อ่าน 

พระคึกฤทธิ์ โสตฺถิผโล กาเหว่าในพระพุทธศาสนา

ธรรมชาติของกาเหว่า จะไข่ให้แม่กาฟัก  โดยแอบไปไข่ไว้ในรังแม่กา  แม่กาก็หลงรัก   คิดว่าลูกในอุทร

ลูกกาเหว่าเอง  ครั้นเมื่อฟักออกมาจากไข่  ลูกกาเหว่าก็พยายามเบียดลูกกาแท้ๆ ให้ตกจากรัง เลยกลายเป็นว่า แม่กามีลูกเป็นกาเหว่า

ท่านคึกฤทธิ์  เป็นกาเหว่าในพระพุทธศาสนา  ที่เป็นภัยร้ายแรงกว่ากาฝากที่คอยหากินกับพระศาสนาเท่านั้น  หากแต่ท่านคึกฤทธิ์เป็นกาเหว่าที่คอยแอบตัดทอนคำสอนในพระพุทธศาสนาด้วยการตัดทอนพระไตรปิฎกแบบเนียนๆ ทำให้ประชาชนที่ไม่ได้ศึกษาประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา ไม่รู้อย่างลึกซึ้งถึงการสืบทอดคัมภีร์พระพุทธศาสนาเข้าใจว่า ท่านคึกฤทธิ์ คือผู้ที่ค้นพบคำสอนของพระพุทธองค์โดยใช้ยี่ห้อ เรียกว่า  “พุทธวจน”  และท่านคึกฤทธิ์จะให้คนรู้ไม่ได้ว่า คำสอนของตนในพุทธวจนปิฎก นั้นเป็นของปลอม  จะไม่ให้รู้ก็ต้องทำลายพระไตรปิฎกเสีย  เหมือนกับลูกกาเหว่าที่คอยจ้องเบียดลูกกาให้ตกจากรัง ฉะนั้น

 พุทธวจนปิฎกคือการปลอมพระไตรปิฎกแบบแนบเนียนที่สุด  โดยท่านคึกฤทธิ์ใช้ความคิดเห็นของตนตัดคำพระอานนท์  ตัดคำพระอรหันต์  โดยหล่อหลอมความคิดให้ประชาชนเข้าใจว่า ว่า เป็นสาวกภาษิต และโปรแกรมสมองของประชาชนว่า  “อย่าฟังคำคนอื่น แม้จะเป็นสาวกผู้เลิศทางปัญญาก็ตาม” 

ท่านคึกฤทธิ์เอาสิทธิ์อะไรไปตัดออก  การสังคายนาพระไตรปิฎกได้กระทำโดยผ่านคนทั้งโลก รุ่นต่อรุ่น

ล้มตายไปก็สืบต่อ ล้มตายไปก็สืบต่อ  ผ่านคนแปลเป็นหมู่คณะ รุ่นต่อรุ่น ท่านตัดออกโดยลำพังความคิดเห็นที่เป็นใหญ่ของท่านเอง แล้วนำมาขายเล่มละ ๑,๙๐๐ บาท  ดูเผินๆ เหมือนท่านเป็นกาฝากที่หากินกับพระพุทธศาสนาเท่านั้น  แต่ความจริงแล้ว  ไม่แค่นั้น  ท่านคือกาเหว่าที่จ้องทำลายพระพุทธศาสนาให้เสื่อมเสียไปด้วยการทำลายปริยัติธรรม  ทำลายรากแก้วของปริยัติธรรมคือภาษาบาลีที่ใช้ทรงจำและสังคายนาพระไตรปิฎกในการสังคายนาของชาวพุทธไทยทั้งโลกร่วมกัน 

ท่านสอนประชาชนไปได้อย่างไรว่า  สกิเทว  แปลว่า  เทวดาคราวเดียว  อาคันตวา  แปลว่า  ผู้มาเยือน 

ถ้าไม่มีคนอย่างข้าพเจ้าและเหล่าคนรู้ทันท่าน ที่จะออกมาปกป้องพระไตรปิฎกและหลักสูตรเปรียญธรรม อีกหน่อยชาวพุทธไทย จะไปสังคายนาร่วมกับชาวบ้านเขาได้อยู่หรือ ก็คงเหมือนคนๆ เดียวในห้อง ที่ท่องสูตรคูณพร้อมกับเขาว่า  สองสองแปด  ในขณะที่ทั้งห้องเขาท่อง  สองสองสี่

ณ วันนี้  มีคนรู้ทันท่านคึกฤทธิ์มากขึ้นแล้ว  เพราะท่านเป็นลูกกาเหว่า  แม่กาจึงไม่ทันสังเกต เฝ้าเลี้ยงและปล่อยให้ท่านเติบโต ในขณะที่ลูกของตนถูกลูกกาเหว่าที่ตนเฝ้าเลี้ยงมาทำลาย

ท่านตัดพระไตรปิฎกในพระบรมราชูปถัมภ์ออก แล้วก๊อปปี้ส่วนที่ตนคิดว่าจริงมาขาย หลอกลวงให้ประชาชนเห็นว่าเป็น "งานใหม่" ท่านเอาอะไรคิด เอาอะไรทำ

คัมภีร์สืบทอดมาอย่างไร ต้องรักษาไว้อย่างนั้น ปล่อยให้เป็นปัญญาของผู้ศึกษาและปฏิบัติเขาแยกเอง ไม่ใช่เอาปัญญากากๆ ของตนเองมาเที่ยวแยกให้ใคร

หยุดเอาความโง่ของตน ยัดใส่สมองของใคร เผาทิ้งหนังสือและแท่นพิมพ์เท่านั้น ที่ประชาชนต้องการ

เอาให้เข็ด ให้เป็นประวัติศาสตร์ อย่าให้มีมันพวกใด เหล่าใด ใช้ทิฐิของตน บังอาจชำระพระไตรปิฎกให้เปลี่ยนแปลงไปได้อีกเลย

พระคึกฤทธิ์ โสตฺถิผโล ปลอมพระไตรปิฎก

หลักฐานจากบทสนทนาในที่ข้าพเจ้าสนทนากับศิษย์วัดนาป่าพง สาวกท่านคึกฤทธิ์  คู่สนทนาของข้าพเจ้าเป็นหนุ่มน้อยน่าจะวันสักยี่สิบกว่าๆ ไม่ถึงสามสิบ  เขาส่งข้อความมาว่า ทำไมคุณต้องจ้องจับผิดพระอาจารย์ เลยส่งชุดคลิปไปให้ดู ถามว่า อ่านเพจฉันรึเปล่า เด็กน้อยคนนี้บอกอ่านตลอด

ถ้าอ่านแล้วยังไม่เข้าใจก็ไม่มีอะไรคุย ถ้าจะคุยก็โทรมาคุย ก็ไม่โทรมาคุย

พระอาจารย์เธอปลอมพระสัทธรรม

เขาถามว่า ปลอมได้ไง ลอกมาจากพระไตรปิฎก

แสดงว่าเด็กคนนี้ยังไม่รู้ว่าอาจารย์ตนต้องการทำลายพระไตรปิฎก

ถ้าลอกจริง ตัดคำพระอานนท์ทำไม ตัดโน่นตัดนี่ทำไม

บทสนทนาของเด็กคนนี้ จะเป็นหลักฐานต่อไปว่า ท่านคึกฤทธิ์หลอกลวงประชาชนว่าตนลอกพระไตรปิฎกมา

ขนาดเป็นเอกสารธรรมดา เติม ตัดทอนข้อความก็เป็นความผิดฐานปลอมเอกสารแล้ว

มาตรา 264 ผู้ใดทำเอกสารปลอมขึ้นทั้งฉบับหรือแต่ส่วนหนึ่งส่วนใด เติมหรือตัดทอนข้อความ หรือแก้ไขด้วยประการใดๆ ในเอกสารที่แท้จริง หรือประทับตราปลอม หรือลงลายมือชื่อปลอมในเอกสาร โดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้อื่นหรือประชาชน ถ้าได้กระทำเพื่อให้ผู้หนึ่งผู้ใดหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารที่แท้จริง ผู้นั้นกระทำความผิดฐานปลอมเอกสารต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

แล้วท่านคึกฤทธิ์ตัดคำพระอานนท์ พระอรหันต์ออก หนำซ้ำยังกล่าวโทษว่าพระไตรปิฎกมีคำปลอม  

คำปลอมนั้นก็คือคำพระอรหันต์ที่สังคายนามาตั้งแต่สองพันห้าร้อยกว่าปีที่แล้ว  ท่านคึกฤทธิ์จะไม่ปลอมพระไตรปิฎกได้อย่างไร